Μπορεί να γράψει ένα email, να εξηγήσει την κβαντική φυσική, να σχεδιάσει το μενού της εβδομάδας ή να βοηθήσει στην επίλυση ενός σφάλματος στον κώδικα.
Τι συμβαίνει όμως όταν δεν της θέτουμε ένα ερώτημα;
Όταν ένας άνθρωπος λέει:
«Δεν ξέρω ακριβώς τι είναι αυτό που με ενοχλεί».
Τότε ο ρόλος της τεχνητής νοημοσύνης γίνεται πιο ενδιαφέρων.
Δεν χρειάζονται όλα λύση
Πολλές υπηρεσίες AI έχουν σχεδιαστεί για να απαντούν.
Ο χρήστης ρωτά και η μηχανή παράγει μια λύση.
Στην υποστήριξη της σκέψης, αυτή δεν είναι πάντα η καλύτερη δυνατή δομή.
Αν ένας άνθρωπος σκέφτεται για παράδειγμα μια σχέση, μια απόφαση ή τον τρόπο που δρα, μια γρήγορη συμβουλή μπορεί να παρακάμψει το πιο ενδιαφέρον στάδιο: αυτό που ο ίδιος ο χρήστης αρχίζει να παρατηρεί.
Μια καλή ερώτηση μπορεί μερικές φορές να είναι πιο χρήσιμη από μια καλή απάντηση.
Μερικές φορές, το πιο χρήσιμο πράγμα μπορεί να είναι να μην ρωτήσουμε τίποτα αμέσως.
Η συζήτηση με AI μπορεί να βοηθήσει στη δόμηση
Μια ιδιαίτερη ικανότητα της τεχνητής νοημοσύνης είναι η δυνατότητα να διαχειρίζεται μεγάλο όγκο υλικού που προκύπτει από τη συζήτηση.
Μπορεί να παρατηρήσει ότι το ίδιο θέμα έχει εμφανιστεί σε διαφορετικά πλαίσια.
Μπορεί να συγκρίνει την τρέχουσα σκέψη με κάτι που έχει ειπωθεί παλαιότερα.
Μπορεί να προτείνει μια σύνδεση που ο χρήστης δεν παρατήρησε.
Μπορεί όμως και να κάνει λάθος.
Γι' αυτό, μια ερμηνεία που γίνεται από το AI δεν πρέπει να θεωρείται ως η αλήθεια για τον χρήστη.
Στην καλύτερη περίπτωση, είναι μια πρόταση:
«Θα μπορούσαμε να το δούμε έτσι;»
Ο χρήστης έχει το δικαίωμα να πει όχι.
Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι ψυχοθεραπευτής
Αυτή η διαφορά είναι ουσιαστική.
Ο ψυχοθεραπευτής είναι ένας άνθρωπος που εργάζεται στο πλαίσιο της εκπαίδευσής του, της επαγγελματικής του δεοντολογίας και της επαγγελματικής του ευθύνης.
Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι άνθρωπος και δεν έχει ανθρώπινη εμπειρία, ευθύνη ή θεραπευτική σχέση.
Γι' αυτό, η συζήτηση με AI και η ψυχοθεραπεία δεν πρέπει να συγχέονται.
Το WWAIT δεν είναι AI-θεραπευτής ούτε παρέχει AI-ψυχοθεραπεία.
Μοντελοποιεί ορισμένες δομές της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας σε μια συζήτηση βασισμένη στην τεχνητή νοημοσύνη.

Γιατί συνεδρία 50 λεπτών;
Αν μπορείτε να συζητάτε με την τεχνητή νοημοσύνη οποιαδήποτε στιγμή, γιατί να περιορίσετε τη συζήτηση;
Ακριβώς γι' αυτό.
Μια απεριόριστη συζήτηση ενθαρρύνει τη συνεχή εναλλαγή ερωτήσεων και απαντήσεων.
Μια συνεδρία έχει αρχή και τέλος.
Όταν ο χρόνος είναι 50 λεπτά, δεν χρειάζεται να λυθούν όλα.
Μπορούμε να επιστρέψουμε στο θέμα αργότερα.
Η συνέχεια αρχίζει να θυμίζει διαδικασία και όχι ένα ατελείωτο chat.
Γιατί η μνήμη είναι σημαντική;
Αν κάθε συζήτηση ξεκινά από το μηδέν, ο χρήστης αναγκάζεται να εξηγεί την κατάστασή του από την αρχή.
Σε μια μακροχρόνια διαδικασία, τα ενδιαφέροντα στοιχεία είναι ακριβώς οι αλλαγές.
Για τι μιλούσατε πριν από ένα μήνα;
Τι φαινόταν τότε αδύνατο;
Είναι το ίδιο πρόβλημα ακόμα το ίδιο;
Έχει αλλάξει ο τρόπος που μιλάτε γι' αυτό;
Το WWAIT χτίζει τη συζήτηση από συνεδρία σε συνεδρία, ώστε να μπορούν να γίνουν ορατές και αυτές οι αλλαγές.
Δεν θέλουν όλοι να συζητούν με τον ίδιο τρόπο
Αυτή είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες δυνατότητες της συζήτησης με AI.
Κάποιος θέλει πολύ χώρο και μια συζήτηση που χτίζεται αργά.
Κάποιος άλλος απογοητεύεται με αυτό και θέλει μια πιο άμεση προσέγγιση.
Ένας τρίτος χρειάζεται κυρίως δόμηση και πρόκληση.
Στο WWAIT, μπορείτε να αλλάξετε τον τρόπο απόκρισης οποιαδήποτε στιγμή, ακόμα και κατά τη διάρκεια της συνεδρίας.
Η διαδικασία, η μνήμη και το ιστορικό δεν αλλάζουν.
Μόνο ο τρόπος διεξαγωγής του διαλόγου αλλάζει.
Πού είναι το όριο της τεχνητής νοημοσύνης;
Το AI μπορεί να συζητά, να ρωτά, να δομεί και να προτείνει οπτικές.
Ωστόσο, δεν μπορεί να αξιολογήσει έναν άνθρωπο με τον ίδιο τρόπο όπως ένας επαγγελματίας υγείας, και δεν πρέπει να βασιζόμαστε σε αυτό σε καταστάσεις που απαιτούν θεραπεία ή επείγουσα βοήθεια.
Το WWAIT δεν κάνει διαγνώσεις ούτε θεραπεύει.
Ο σκοπός του είναι πολύ πιο περιορισμένος:
να δώσει στον άνθρωπο έναν χώρο, χρόνο και μια συνεχή δομή για την εξερεύνηση της δικής του σκέψης.
Και ίσως η πιο ενδιαφέρουσα χρήση της τεχνητής νοημοσύνης τελικά να μην είναι το ότι γνωρίζει όλες τις απαντήσεις.
Αλλά το ότι μπορεί να βοηθήσει τον άνθρωπο να ακούσει καλύτερα τις δικές του.
